Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια εκφυλιστική νόσος δυστροφικής φύσης, που εκδηλώνεται με βλάβες στον ιστό του χόνδρου και στις αρθρώσεις. Περίπου το ένα τρίτο των ηλικιωμένων διαγιγνώσκεται με αυτή την ασθένεια. Επομένως, είναι σημαντικό να γνωρίζετε με ποιον ειδικό να επικοινωνήσετε και πώς να αντιμετωπίσετε αυτή την ασθένεια.
Τύποι οστεοαρθρίτιδας
Η παράμετρος με την οποία η αρθροπάθεια χωρίζεται σε τύπους είναι η εντόπιση. Με βάση αυτό, οι ειδικοί συνέταξαν την ακόλουθη ταξινόμηση της νόσου:
- Σπονδυλόαρθρωση. Η οστεοαρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης επηρεάζει έναν ή περισσότερους σπονδύλους της σπονδυλικής στήλης. Η αιτία της σπονδυλαρθρίτιδας είναι η υπερφόρτωση ενός συγκεκριμένου τμήματος της σπονδυλικής στήλης. Η σκολίωση είναι μια κοινή αιτία αυτού του τύπου πάθησης, όπως και άλλες διαταραχές της στάσης του σώματος.
- Μη κρυφή οστεοαρθρίτιδα. Η αυχενική οστεοαρθρίτιδα σχετίζεται άμεσα με τη φυσική διαδικασία γήρανσης του ανθρώπινου σώματος και ως εκ τούτου διαγιγνώσκεται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
- Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ώμου. Η οστεοαρθρίτιδα ώμου είναι αρκετά συχνή στον πληθυσμό, ιδιαίτερα στους άνδρες. Τα δύο τρίτα των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με οστεοαρθρίτιδα ώμου εμφανίζουν παραμορφώσεις στις αρθρώσεις των χεριών.
- Οστεοαρθρίτιδα των χεριών. Μια άλλη μορφή οστεοαρθρίτιδας είναι η οστεοαρθρίτιδα των ακραίων αρθρώσεων. Η ασθένεια ονομάζεται επίσης κόμβος του Heberden. Πιο συχνή σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες.
- Κοξάρθρωση. Οι μεσήλικες και οι ηλικιωμένοι επηρεάζονται κυρίως από την οστεοαρθρίτιδα των αρθρώσεων του ισχίου. Ωστόσο, εάν υπάρχει δυσπλασία των αρθρώσεων (συγγενείς διαταραχές της δομής των οστών), η ασθένεια μπορεί να εμφανιστεί και σε νεαρά άτομα.
- Γονάρθρωση. Η οστεοαρθρίτιδα των αρθρώσεων του γόνατος είναι μια από τις πιο κοινές μορφές. Τα άτομα άνω των 45 ετών είναι πιο ευαίσθητα σε αυτό. Η ασθένεια είναι πιο συχνή στις γυναίκες παρά στους άνδρες.
- Οστεοαρθρίτιδα αστραγάλου. Τραυματισμοί ποδιών, υπεξάρθρημα, μώλωπες στα πόδια και παρόμοια προβλήματα είναι προάγγελοι αυτής της ομάδας ασθενειών. Εμφανίζεται σε όλες τις ηλικιακές ομάδες και πληθυσμιακές ομάδες.
- Πρωτοπαθής πολυοστεοάρθρωση. Η νόσος Kellgren χαρακτηρίζεται από γενική εξασθένηση των συνδέσμων και μυϊκή δυστροφία. Εμφανίζεται σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με φόντο τη γενική αρθροπάθεια των άκρων.
Ο μηχανισμός ανάπτυξης της αρθροπάθειας
Στην κανονική του κατάσταση, ο χόνδρος έχει λεία επιφάνεια και είναι επίσης αρκετά εύκαμπτος. Αυτό επιτρέπει στις επιφάνειες των αρμών να κινούνται μεταξύ τους χωρίς προβλήματα. Με άλλα λόγια: Ο υγιής χόνδρος παρέχει την απαραίτητη απορρόφηση κραδασμών και μειώνει την καταπόνηση των οστών, των μυών και των συνδέσμων.
Ως αποτέλεσμα της οστεοαρθρίτιδας, η επιφάνεια του χόνδρου γίνεται όλο και πιο τραχιά με την πάροδο του χρόνου και εμφανίζεται τριβή κατά τις κινήσεις των αρθρώσεων. Μικρά σωματίδια αρχίζουν να αποσπώνται από τον χόνδρο και τελικά εισέρχονται στην κοιλότητα της άρθρωσης και στο υγρό.
Επιπλέον, ο χόνδρος γίνεται όλο και πιο δύσκαμπτος μέχρι να οστεοποιηθεί. Στην κεντρική και βαθιά ζώνη σχηματίζονται κύστεις, οι οποίες έρχονται σε άμεση επαφή με τις αρθρώσεις.
Αυτό οδηγεί σε συνεχή βλάβη στην κάψουλα της άρθρωσης και στην αρθρική επένδυση, η οποία οδηγεί σε πάχυνση αυτών των αρθρώσεων. Με την πάροδο του χρόνου, η δομή των ίδιων των οστών καταστρέφεται - παραμορφώνονται και εμφανίζονται περίεργες προεξοχές στις άκρες.
Το αυξημένο φορτίο στους συνδέσμους και τους μύες συμβάλλει στην εμφάνιση ινωδών βλαβών. Η πιθανότητα βλάβης του συνδέσμου-μυϊκού συστήματος (διαστρέμματα, ρήξεις, κατάγματα) αυξάνεται. Εάν υπάρχει σημαντική καταστροφή του χόνδρου, οι κινήσεις περιορίζονται σοβαρά και συχνά αναπτύσσεται αγκύλωση.
Αιτίες και παράγοντες κινδύνου
Τα αίτια της οστεοαρθρίτιδας είναι ποικίλα και πολύπλοκα. Ωστόσο, υπάρχουν ομάδες παραγόντων που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου:
- ηλικία άνω των 60 ετών·
- Παχυσαρκία και μεγάλο σωματικό βάρος, που οδηγεί σε αυξημένη πίεση στις αρθρώσεις.
- Μη συμμόρφωση με τις προφυλάξεις ασφαλείας και τους κανονισμούς εργασίας.
- διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος.
- ορμονική ανισορροπία?
- Έλλειψη βιταμινών και μικροστοιχείων στο σώμα.
- Δηλητηρίαση με ορισμένες τοξικές ουσίες.
- κακές περιβαλλοντικές συνθήκες στο σπίτι και στην εργασία.
- συχνή υποθερμία του σώματος.
Πρωτοπαθής οστεοαρθρίτιδα
Η πρωτοπαθής αρθροπάθεια είναι μια συνέπεια που εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της διακοπής των αναγεννητικών διεργασιών και του αυξημένου εκφυλισμού του χόνδρινου ιστού της άρθρωσης χωρίς να συνοδεύεται από δυσλειτουργία του σώματος στο σύνολό του.
Κατά κανόνα, η πρωτοπαθής οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται λόγω κληρονομικών παραγόντων:
- Σύνθεση χόνδρινου ιστού. Μια γενετική διαταραχή στη σύνθεση του χόνδρινου ιστού, που επιταχύνει τη διάσπασή του, αποτελεί άμεση προϋπόθεση για την οστεοαρθρίτιδα. Όσο πιο γρήγορα προσβάλλεται ο χόνδρος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου.
- Συγγενές ελάττωμα του μυοσκελετικού συστήματος. Με την πάροδο του χρόνου, συμβαίνει τραύμα σε μια συγκεκριμένη περιοχή του χόνδρινου ιστού της άρθρωσης, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί τελικά σε ασθένεια.
- Κληρονομία. Η οστεοαρθρίτιδα έχει υψηλό κίνδυνο να κληρονομηθεί. Εάν τουλάχιστον ένας γονέας πάσχει από αυτή την ασθένεια, αξίζει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις αρθρώσεις του παιδιού.
Δευτεροπαθής οστεοαρθρίτιδα
Όπως ήδη αναφέρθηκε, η δευτεροπαθής οστεοαρθρίτιδα δεν εμφανίζεται από μόνη της. Πάντα προηγείται ένας παράγοντας:
- Μηχανική βλάβη στην άρθρωση. Το τραύμα, τα ενδοαρθρικά κατάγματα των οστών, η συνεχής υπερφόρτωση και πολλοί άλλοι παράγοντες έχουν εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο πρόκλησης δευτερογενούς νόσου. Ένας παράγοντας που περιπλέκει είναι η ανεπαρκής ή καθόλου θεραπεία.
- Χειρουργική επέμβαση. Δεν είναι τόσο η ίδια η χειρουργική επέμβαση, αλλά το ιατρικό λάθος που μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη των αρθρώσεων ή του χόνδρου.
- Ασθένεια των αρθρώσεων. Η οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται συχνά ως αποτέλεσμα μιας φλεγμονώδους διαδικασίας: αρθρίτιδα, αρθρίτιδα. Διαβάστε επίσης πώς διαφέρει η οστεοαρθρίτιδα από την αρθρίτιδα.
- Αγγειακή νόσος. Πολλές ασθένειες του αγγειακού συστήματος που διαταράσσουν την παροχή αίματος στην άρθρωση μπορεί να οδηγήσουν σε οστεοαρθρίτιδα. Η λίστα τους περιλαμβάνει κιρσούς, αθηροσκλήρωση, εξουδετερωτική ενδαρτηρίτιδα κ.λπ.
- Αυτοάνοσο νόσημα. Ασθένειες όπως η αιμοχρωμάτωση, η ψωρίαση, η ουρική αρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλες είναι επίσης προϋποθέσεις για τη νόσο.
Η δευτερογενής αρθροπάθεια εμφανίζεται ως αποτέλεσμα παθολογικών διεργασιών ή ως αποτέλεσμα μερικής καταστροφής της αρθρικής επιφάνειας λόγω βλάβης που προκαλείται από εξωτερικές επιδράσεις.
Η διαφορά μεταξύ πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς οστεοαρθρίτιδας εκφράζεται στη δυναμική και τα προαπαιτούμενα της νόσου: στον πρωτοπαθή τύπο η νόσος εξελίσσεται αργά και φυσικά, ενώ στον δευτερογενή τύπο είναι απαραίτητο ένα έναυσμα για την ανάπτυξη.
Συμπτώματα
Η οστεοαρθρίτιδα συνοδεύεται από χαρακτηριστικά και αναγνωρίσιμα συμπτώματα:
- Οδυνηρές αισθήσεις. Ο πόνος στις αρθρώσεις είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου. Με την οστεοαρθρίτιδα, ο πόνος εμφανίζεται όταν μετακινείτε ή ασκείτε μεγάλη πίεση στην φλεγμονώδη άρθρωση. Ο πόνος είναι αισθητός αλλά υποφερτός. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου τα συμπτώματα επιδεινώνονται και τελικά ο πόνος εμφανίζεται ακόμα και σε ηρεμία.
- Τραγάνισμα. Η οστεοαρθρίτιδα συνοδεύεται συχνά από μια αίσθηση λείανσης στην φλεγμονώδη άρθρωση. Το σύμπτωμα προκύπτει από τη σταδιακή καταστροφή του χόνδρινου στρώματος και την επακόλουθη τριβή των οστών. Εάν οι αρθρώσεις ενός ατόμου ραγίσουν, δεν υπάρχει λόγος πανικού. Με την οστεοαρθρίτιδα, η αίσθηση λείανσης είναι πολύ συγκεκριμένη - τραχιά και ξηρή. Επομένως, δεν πρέπει να κλείσετε ραντεβού με έναν ειδικό, καθώς οι αρθρώσεις σας είναι απίθανο να ραγίσουν. Ειδικά αν δεν υπάρχουν άλλα συμπτώματα.
- Δυσκαμψία των κινήσεων. Καθώς η οστεοαρθρίτιδα εξελίσσεται, υπάρχει αυξανόμενος περιορισμός της κίνησης λόγω οστεοποίησης και καταστροφής του χόνδρου.
- Αλλαγή στην εμφάνιση της άρθρωσης. Ένα από τα συνοδά συμπτώματα είναι η παραμόρφωση της φλεγμονώδους άρθρωσης. Ένας πάσχων από οστεοαρθρίτιδα μπορεί να παρατηρήσει ότι η εμφάνιση μιας ή περισσότερων αρθρώσεων έχει αλλάξει: για παράδειγμα, τα γόνατα που ήταν αιχμηρά σε όλη τους τη ζωή έχουν γίνει πιο στρογγυλά.
- Φλεγμονή των μαλακών ιστών. Ωστόσο, η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε παραμορφώσεις των αρθρώσεων, αλλά και σε φλεγμονή των μαλακών ιστών, η οποία συνοδεύεται από συσσώρευση υγρού γύρω από τον χόνδρο (απόχυση).
Στάδια οστεοαρθρίτιδας
Η διαδικασία ανάπτυξης της οστεοαρθρίτιδας περιλαμβάνει τρεις φάσεις:
- Η οστεοαρθρίτιδα στο πρώτο στάδιο χαρακτηρίζεται από ήπιο πόνο κατά την κίνηση και ελαφριά καταπόνηση της πάσχουσας άρθρωσης. Ωστόσο, μια αλλαγή στη δομή και τη σύνθεση του ιστού του χόνδρου ξεκινά στο πρώτο στάδιο.
- Από το δεύτερο στάδιο και μετά, η ίδια η άρθρωση παραμορφώνεται και καταστρέφεται. Τα συμπτώματα του πόνου γίνονται όλο και πιο εμφανή, ακούγεται ένας δυνατός και καθαρός ήχος τσακίσματος.
- Το πιο σοβαρό στάδιο της αρθροπάθειας, το τρίτο, οδηγεί σε παθολογική παραμόρφωση της προσβεβλημένης άρθρωσης. Οι αρθρώσεις αρχίζουν επίσης να αλλάζουν οπτικά. Στο τρίτο στάδιο, ο ασθενής αισθάνεται πλήρως όλα τα συμπτώματα της νόσου: ο πόνος ενοχλεί τις αρθρώσεις ακόμα και όταν είναι σε ηρεμία, το άτομο δεν μπορεί πλέον να κάνει τις συνήθεις κινήσεις και οι αρθρώσεις γίνονται οπτικά όλο και λιγότερο ελκυστικές.
Το τρίτο στάδιο της οστεοαρθρίτιδας οδηγεί σε πλήρη καταστροφή της άρθρωσης, που συνοδεύεται από νεοαρθρώσεις (μερική αφύσικη κινητικότητα) ή ακόμη και πλήρη απώλεια κινητικότητας. Κατά κανόνα, στο τέλος του τρίτου σταδίου της αρθροπάθειας, οι ειδικοί αποφασίζουν για μια ριζική παρέμβαση - ενδοπροσθετική της κατεστραμμένης άρθρωσης.
Πιθανές επιπλοκές και συνέπειες
Η πρόωρη, λανθασμένη (ή λείπει) θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας μπορεί να έχει πολλές δυσάρεστες συνέπειες. Δεν πρόκειται μόνο για την πλήρη καταστροφή της πάσχουσας άρθρωσης, αλλά και για μια αλλαγή στη βιομηχανική της σπονδυλικής στήλης, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση δισκοκήλης και στην εξάπλωση της νόσου σε υγιείς αρθρώσεις.
Οι κύριες επιπλοκές της νόσου περιλαμβάνουν τις ακόλουθες παθολογίες:
- παραμόρφωση της άρθρωσης?
- καταστροφή από κοινού?
- Παραβίαση της εμβιομηχανικής της σπονδυλικής στήλης και άλλων αρθρώσεων.
- κήλη δίσκου?
- αδυναμία εκτέλεσης κινήσεων.
- Επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου του ασθενούς.
- ο ασθενής καθίσταται ανάπηρος.
Ειδικός και διαγνωστικός
Εάν παρατηρήσετε συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας, ο πρώτος ειδικός που πρέπει να επισκεφτείτε είναι ένας ορθοπεδικός. Στο μέλλον, ο γιατρός θα λάβει ένα ιστορικό, θα πραγματοποιήσει μια γενική εξέταση και θα παραπέμψει τον ασθενή για εξέταση, συμπεριλαμβανομένων:
- Ακτινογραφία (συνήθως σε δύο προβολές), απαραίτητη για την ανίχνευση ορισμένων σημείων αρθροπάθειας.
- Αξονική τομογραφία (CT) για την εξέταση της οστικής δομής της προσβεβλημένης άρθρωσης.
- Μαγνητική τομογραφία (MRI), απαραίτητη για τον προσδιορισμό της κατάστασης των μαλακών ιστών.
Με βάση τα αποτελέσματα της εξέτασης, ο ορθοπεδικός μπορεί είτε να συνταγογραφήσει ο ίδιος θεραπεία είτε, εάν εντοπιστούν επιβαρυντικές περιστάσεις, να παραπέμψει τον ασθενή σε άλλους ειδικούς: ρευματολόγους, αιματολόγους, ενδοκρινολόγους, γυναικολόγους.
Θεραπεία
Η θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας σπάνια περιλαμβάνει μόνο μία μέθοδο θεραπείας. Κατά κανόνα, στον ασθενή συνταγογραφείται μια ολόκληρη σειρά μέτρων, από τη σωστή διατροφή έως τη φαρμακευτική θεραπεία και τη φυσιοθεραπεία. Δεν είναι σπάνιες επίσης περιπτώσεις στις οποίες ενδείκνυται χειρουργική επέμβαση.
Γενικές συστάσεις
Εκτός από συγκεκριμένα μέτρα, η θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας περιλαμβάνει αρκετές βασικές συστάσεις:
- μειώστε το φορτίο στην επώδυνη άρθρωση στο ελάχιστο δυνατό.
- κυριολεκτική τήρηση του καθεστώτος που καθιέρωσε ο ορθοπεδικός.
- μια ορθολογική και σωστά διαμορφωμένη διατροφή, πλούσια σε βιταμίνες και μέταλλα.
Ναρκωτικά
Συχνά ενδείκνυνται φάρμακα για την οστεοαρθρίτιδα. Κατά κανόνα, αυτοί είναι οι ακόλουθοι τύποι φαρμάκων:
- Αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Στην αρχική φάση της θεραπείας, το πρώτο βήμα είναι η επίλυση του πόνου και της φλεγμονής. Η λύση στο δεύτερο πρόβλημα περιλαμβάνει τη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων που χορηγούνται ενδοφλεβίως και ενδομυϊκά.
- Ορμονικά κορτικοστεροειδή. Τα ορμονικά κορτικοστεροειδή ενδείκνυνται στο στάδιο της έξαρσης της αρθρώσεως. Τις περισσότερες φορές, αυτή η ομάδα φαρμάκων συνταγογραφείται με τη μορφή ενέσεων, αλλά μερικές φορές υπάρχουν επίσης επιθέματα, αλοιφές και βάμματα.
- Χονδροπροστατευτικά. Ο κύριος σκοπός της ομάδας φαρμάκων είναι η αποκατάσταση του ιστού χόνδρου και η ομαλοποίηση της σύνθεσης του αρθρικού υγρού. Ο ασθενής πρέπει να παίρνει το φάρμακο για μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς η διαδικασία ανάρρωσης διαρκεί πολύ. Σε προχωρημένες περιπτώσεις οστεοαρθρίτιδας, τα φάρμακα μπορεί να μην έχουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
- Παυσίπονα. Σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις της νόσου, μπορεί να συνταγογραφηθούν παυσίπονα, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών.
Θεραπευτική άσκηση
Η φυσιοθεραπεία συνταγογραφείται συχνά σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα, ειδικά σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή. Ο ορθοπεδικός επιλέγει ένα σύνολο ασκήσεων που πρέπει να εκτελεστούν σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:
- Χωρίς βιασύνη. Το φορτίο και ο όγκος της προπόνησης θα πρέπει να αυξάνονται σταδιακά. Δεν χρειάζεται να βιαστείτε, όσο κι αν θέλετε να επιταχύνετε την έναρξη ενός θετικού αποτελέσματος.
- Κανένας πόνος. Οι ασκήσεις φυσιοθεραπείας δεν πρέπει να προκαλούν πόνο. Η αθλητική δραστηριότητα μπορεί να προκαλέσει δυσφορία, ένταση και κόπωση, αλλά σίγουρα όχι πόνο. Εάν ο πόνος εξακολουθεί να υπάρχει, σημαίνει ότι οι ασκήσεις εκτελούνται λανθασμένα.
- Χωρίς υπέρταση. Οι ασκήσεις πρέπει να είναι έντονες, αλλά να μην αναγκάζουν τον ασθενή να υπερβάλει τον εαυτό του. Αξίζει να θυμάστε ότι όλα είναι καλά με μέτρο.
- Χωρίς σπασίματα. Μόνο η τακτική άσκηση μπορεί πραγματικά να κάνει καλό στις αρθρώσεις και να ξεπεράσει την ασθένεια. Τα μαθήματα που πραγματοποιούνται μία φορά το μήνα δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα.
- Χωρίς παροξύνσεις. Οι ασκήσεις πρέπει να εκτελούνται μόνο σε περιόδους ύφεσης της οστεοαρθρίτιδας.
- Χωρίς παραχωρήσεις. Τόσο οι προβληματικές αρθρώσεις όσο και οι υγιείς αρθρώσεις πρέπει να υποβάλλονται σε ίση πίεση.
Φυσικοθεραπεία
Τα αρχικά στάδια της οστεοαρθρίτιδας αντιμετωπίζονται συνήθως με φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή, συχνά συνταγογραφούνται φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες για την ενίσχυση της επίδρασης του φαρμάκου. Επιπλέον, αυτή η συνταγή μπορεί να μειώσει τη δοσολογία και τις παρενέργειες των φαρμάκων.
Τα ακόλουθα μέτρα ενδείκνυνται για την οστεοαρθρίτιδα:
- Ηλεκτροφόρηση. Μια απολύτως ανώδυνη διαδικασία που επιτρέπει στο συνταγογραφούμενο φάρμακο να δρα τοπικά και σε υψηλή συγκέντρωση ενώ ελαχιστοποιεί τις παρενέργειες. Παρέχει ταχεία ανακούφιση από τον πόνο και τη φλεγμονή, βελτιώνει τη διατροφή των αρθρώσεων και προάγει μια σειρά από άλλα θετικά αποτελέσματα των φαρμάκων.
- Έκθεση σε υπερήχους. Προκαλεί μια λίστα θετικών επιδράσεων (θέρμανση, μικρομασάζ, βελτίωση της κυκλοφορίας του τριχοειδούς αίματος και του μεταβολισμού στους ιστούς). Με άλλα λόγια, η φυσικοθεραπευτική διαδικασία στοχεύει στη βελτίωση της κατάστασης του αρθρικού και του χόνδρινου ιστού γενικότερα.
- Έκθεση σε μαγνητικό πεδίο.Η φυσικοθεραπεία μειώνει τη φλεγμονή στην κατεστραμμένη άρθρωση και βελτιώνει τις μεταβολικές διεργασίες σε αυτήν. Ανάλογα με τον τύπο της αρθρώσεως και τη γενική υγεία του ασθενούς, ένας ορθοπεδικός μπορεί να συνταγογραφήσει γενική και (ή) τοπική μαγνητική θεραπεία.
- Έκθεση ακτινοβολίας. Η φυσιοθεραπεία συνταγογραφείται όχι μόνο όταν υπάρχουν αντενδείξεις για άλλες φυσιοθεραπευτικές μεθόδους, αλλά και επιπλέον για την επιτάχυνση της ανάρρωσης.
Μασάζ
Το μασάζ είναι μια αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας της οστεοαρθρίτιδας γιατί βελτιώνει τη ροή του περιφερειακού αίματος στην άρθρωση. Όσο καλύτερη είναι η κυκλοφορία του αίματος, τόσο καλύτερη είναι η παροχή θρεπτικών συστατικών στην άρθρωση και τον χόνδρο.
Οι ακόλουθες τεχνικές μασάζ συνταγογραφούνται συχνά για την οστεοαρθρίτιδα:
- Ιαπωνικά. Η ιαπωνική τεχνική περιλαμβάνει την τοποθέτηση ενός σημειακού φορτίου σε συγκεκριμένες περιοχές της άρθρωσης - σκληρές και επώδυνες. Τα φορτία πρέπει να είναι αυστηρά δοσολογημένα, επομένως πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν θεραπευτή μασάζ που ειδικεύεται στις ιαπωνικές τεχνικές.
- Φινλανδικός. Η τεχνική χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι οι περισσότερες κινήσεις γίνονται με τους αντίχειρες, κάτι που έχει επίσης ένα στοχευμένο αλλά απαλό αποτέλεσμα.
- Σουηδικά. Η σουηδική τεχνική περιλαμβάνει κινήσεις χαϊδεύματος και τριβής καθώς και απευθείας ζύμωμα της επώδυνης άρθρωσης.
Με το μασάζ επιτυγχάνονται οι ακόλουθοι στόχοι:
- Τεντώστε τους μύες και τους συνδέσμους γύρω από την επώδυνη άρθρωση.
- ελεύθεροι μύες φλεβικού αίματος.
- αφαιρέστε τα υπολείμματα από την άρθρωση.
- διεγείρουν τη λεμφική παροχέτευση και την κυκλοφορία του αίματος.
- επίλυση εντάσεων?
- βελτίωση της κινητικής λειτουργίας της άρθρωσης.
Φαγητό
Με την αρθροπάθεια, το ζελέ είναι το κύριο πιάτο που πρέπει να συμπεριληφθεί στη διατροφή - η κατανάλωσή του οδηγεί στην απορρόφηση της ζελατίνης στο σώμα, η οποία είναι τόσο σημαντική για την κανονική λειτουργία του χόνδρου. Αλλά και άλλες ζωικές τροφές που περιέχουν χόνδρο συνιστώνται για κατανάλωση.
Επιπλέον, υπάρχει ένας κατάλογος διατροφικών κανόνων που πρέπει να τηρούν οι ασθενείς με αρθροπάθεια:
- μην τρώτε πολύ τη νύχτα, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε αύξηση βάρους, αλλά και σε επίθεση ασθένειας.
- Προσπαθήστε να τρώτε κλασματικά - πρωτεΐνες ξεχωριστά, λίπη ξεχωριστά, υδατάνθρακες ξεχωριστά.
- Εάν είστε βαρύς, μειώστε το βάρος για να αποφύγετε την επιπρόσθετη πίεση σε μια ήδη επώδυνη άρθρωση.
- Η καθημερινή διατροφή πρέπει να είναι ισορροπημένη και πλούσια σε βιταμίνες και μικροστοιχεία.
Περιποίηση σπα
Ανάλογα με το στάδιο της αρθροπάθειας, ο ασθενής μπορεί να λάβει θεραπείες σανατόριο-θέρετρο με ειδική λάσπη:
- Τοπικές εφαρμογές λάσπης. Η επουλωτική ζεστή (περίπου 40 μοίρες) λάσπη εφαρμόζεται στις προσβεβλημένες αρθρώσεις για 15-20 λεπτά. Το μάθημα πραγματοποιείται κάθε δεύτερη μέρα και αποτελείται από 10-15 διαδικασίες.
- Γενικές εφαρμογές λάσπης. Γενική εφαρμογή καυτής λάσπης στο ανθρώπινο σώμα. Απαιτούνται περίπου 10 διαδικασίες, οι οποίες γίνονται κάθε δεύτερη μέρα.
- Λασπόλουτρα με μεταλλικό νερό. Βύθιση ατόμου σε ειδικό λουτρό που αποτελείται από φαρμακευτική λάσπη αναμεμειγμένη με μεταλλικό νερό σε υψηλή θερμοκρασία (36-37 βαθμούς). Το μάθημα πραγματοποιείται με τον ίδιο τρόπο όπως και η εφαρμογή.
- Συμπιεσμένο. Οι κομπρέσες λάσπης διαφορετικών συνθέσεων εφαρμόζονται στις προσβεβλημένες αρθρώσεις (όχι περισσότερες από δύο) για μεγάλο χρονικό διάστημα (από μισή ώρα). Τα μαθήματα περιλαμβάνουν 10 έως 20 διαδικασίες.
Δεν πρέπει να αποφασίσετε μόνοι σας για τη θεραπεία σπα. Πριν επισκεφτείτε την εγκατάσταση, φροντίστε να συμβουλευτείτε τον θεράποντα ειδικό σας.
Επιπλέον, εμφανίζονται και άλλες διαδικασίες:
- υδροκινησιοθεραπεία;
- Υποβρύχια έλξη άκρων με κρεμαστά βάρη.
- μασάζ δόνησης?
- Ρεφλεξολογία?
- Spas.
Χειρουργική
Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται για τη βελτίωση της κινητικότητας των αρθρώσεων και την αφαίρεση μέρους του χόνδρου ή των κατεστραμμένων μηνίσκων.
Η χειρουργική επέμβαση για την αρθροπάθεια είναι η τελευταία λύση, στην οποία πρέπει να καταφεύγουμε μόνο όταν οι συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας δεν έχουν φέρει θετικό αποτέλεσμα και ο ασθενής υποφέρει από πόνο ή μερική ή πλήρη ακινησία της άρθρωσης.
Κατά τη διάρκεια της επέμβασης αφαιρείται ένα θραύσμα χόνδρου που έχει προσβληθεί από οστεοαρθρίτιδα, γυαλίζεται για να αποκτήσει λεία επιφάνεια, αφαιρούνται οι αναπτύξεις χόνδρου και κόβεται μέρος των κατεστραμμένων συνδέσμων.
Η πιο συνηθισμένη επέμβαση είναι:
- Άρθρωση ισχίου – μερική αφαίρεση χόνδρου και οστικού ιστού του μηριαίου οστού και του πυελικού οστού.
- Άρθρωση γόνατος – αντικατάσταση της αρθρικής επιφάνειας της άρθρωσης με μεταλλικές ή συνδυαστικές προθέσεις.
Λαϊκές θεραπείες
Οι λαϊκές θεραπείες από μόνες τους δεν μπορούν να νικήσουν την οστεοαρθρίτιδα, αλλά μπορούν να αποτελέσουν εξαιρετικό βοήθημα. Το πιο σημαντικό είναι να συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό σας πριν από τη χρήση.
Τα πιο αποτελεσματικά στη λαϊκή ιατρική για την καταπολέμηση της νόσου είναι οι αλοιφές, οι κομπρέσες και τα λουτρά.
αλοιφές
Για να δουλέψουν πρέπει να εφαρμόζονται αλοιφές με κινήσεις μασάζ και να αφήνονται στο δέρμα για αρκετή ώρα, για παράδειγμα όλη τη νύχτα.
Αλοιφή Νο. 1:
- 1 κρόκος αυγού?
- 1 κουτ. Νέφτι;
- 1 κουτ. Μηλόξυδο.
Ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά.
Είδος εφαρμογής. Η επώδυνη άρθρωση πρέπει να λιπαίνεται και να τυλίγεται καλά τη νύχτα. Χρησιμοποιήστε τρεις φορές την εβδομάδα.
Αλοιφή Νο 2:
- 100 g μέλι?
- 3g μούμια.
Ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά.
Είδος εφαρμογής. Εφαρμόστε καθημερινά το βράδυ για μια εβδομάδα.
Συμπιεσμένο
Εάν έχετε οστεοαρθρίτιδα, θα πρέπει να είναι ζεστά και υγρά. Η συμπίεση που εφαρμόζεται στην άρθρωση καλύπτεται με μια μεμβράνη και ένα ζεστό πανί.
Κομπρέσα Νο. 1:
- νερό?
- 1 κουτ. φυτικό λάδι?
- 6 φύλλα κολλιτσίδας.
Τα στοιβαγμένα φύλλα πρέπει να κρατηθούν για λίγο πάνω από μια κατσαρόλα με ζεστό νερό για να ατμιστούν.
Είδος εφαρμογής. Η άρρωστη άρθρωση λιπαίνεται με φυτικό έλαιο, τυλιγμένο σε φύλλα, τυλιγμένο σε μεμβράνη και ζεστό κασκόλ. Πρέπει να το κρατήσετε για αρκετές ώρες.
Κομπρέσα Νο. 2:
- 2 τσόφλια αυγών?
- 1 κ.γ. μεγάλο. λιπαρό κεφίρ.
Οι κονιοποιημένες φλούδες αναμειγνύονται με κεφίρ μέχρι να σχηματιστεί μια παχιά πάστα.
Είδος εφαρμογής. Το προϊόν κατανέμεται στην επώδυνη άρθρωση, καλύπτεται με ένα λινό ύφασμα και μεμβράνη και στη συνέχεια η άρθρωση χρειάζεται ζεστασιά (π.χ. κάτω από μια κουβέρτα). Μετά από δύο ώρες, η σύνθεση πρέπει να ξεπλυθεί.
Λουτρά
Εάν μια μεγάλη άρθρωση πάσχει από οστεοαρθρίτιδα, συνιστάται η θέρμανση. ένα μπάνιο είναι μια εξαιρετική θεραπεία.
Μπάνιο με αλάτι και πέτρα:
- 1 κιλό θαλασσινό αλάτι.
- πολλά κλαδιά έλατου?
- 3 ψιλοκομμένοι κόνδυλοι αγκινάρας Ιερουσαλήμ.
- 2 κ.σ. μεγάλο. Μέλι;
- 1 κουτ. Νέφτι.
Όλα τα συστατικά αναμιγνύονται σε λουτρό ζεστού νερού. Αυτό το μπάνιο διαρκεί έως και μισή ώρα.
Δεν πρέπει να κάνετε ιαματικά λουτρά κάθε μέρα - το διάστημα μεταξύ των διαδικασιών πρέπει να είναι 1 ημέρα.
Λουτρό με βότανα:
- 4 κ.σ. μεγάλο. Τσουκνίδα;
- 3 κ.σ. μεγάλο. Βαλσαμόχορτο?
- 2 κ.σ. μεγάλο. κατιφές;
- 3 κ.σ. μεγάλο. Ρίγανη;
- 1 κ.γ. μεγάλο. Κώνειο;
- 1 κ.γ. μεγάλο. ρίζα κολλιτσίδα?
- 500 γρ άργιλο.
Ρίξτε βραστό νερό πάνω από το μείγμα βοτάνων και αφήστε το να βράσει για μια ώρα. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, προστίθεται άργιλος, το διάλυμα αναμιγνύεται καλά και χύνεται σε ζεστό λουτρό. Χρειάζονται περίπου 20 λεπτά για να ξαπλώσετε στο μπάνιο.
Μέτρα πρόληψης
Παρά τις πολλές αιτίες της νόσου, υπάρχουν επίσης αποτελεσματικά μέτρα για την προστασία των ανθρώπων από την εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας:
- Φυσική δραστηριότητα. Η υγιής και μέτρια σωματική δραστηριότητα, ειδικά με τη σωστή τεχνική, όχι μόνο βοηθά στην καταπολέμηση του υπερβολικού βάρους, αλλά αυξάνει επίσης τη μικροκυκλοφορία του αίματος γύρω από τον αρθρικό χόνδρο, εμπλουτίζοντας έτσι τον χόνδρο με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τη φυσιολογική λειτουργία του.
- Ζεστός. Η υποθερμία των αρθρώσεων πρέπει να αποφεύγεται.
- Θρέψη. Μια σωστή, ισορροπημένη διατροφή που καλύπτει τις καθημερινές σας ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά καθώς και βιταμίνες και μικροστοιχεία θα βοηθήσει τις αρθρώσεις σας να ζήσουν μια μακρά και ευτυχισμένη ζωή.
- Κανονικό βάρος. Διατηρώντας ένα φυσιολογικό βάρος για μια ζωή, η πιθανότητα οστεοαρθρίτιδας μειώνεται στο ελάχιστο.
Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια ασθένεια που μπορεί να επηρεάσει πολλούς ανθρώπους: από αθλητές (μεταξύ των οποίων αυτή είναι η πιο κοινή ασθένεια) μέχρι τους λάτρεις ενός απολύτως ανθυγιεινού τρόπου ζωής. Αλλά τα προληπτικά μέτρα, η έγκαιρη επαφή με έναν ορθοπεδικό και η τήρηση όλων των οδηγιών καθιστούν δυνατή, αν και όχι την πλήρη εξάλειψη του κινδύνου της νόσου, αλλά τουλάχιστον τη μείωση της βλάβης στο ελάχιστο.